Lovely to sit between Comfort and Chaos

    ช่วงสี่เดือนที่ผ่านมาเราชอบเพลงหนึ่งของคุณ Lizzy McAlpine ชื่อ Ceilings เป็นเพลงที่เกี่ยวกับความสุขชั่วคราวในความสัมพันธ์ที่ได้จบลงไปแล้วหรืออาจจะยังไม่เกิดขึ้น มันมีท่อนหนึ่งที่กล่าวว่า "Lovely to sit between comfort and chaos" ซึ่งก็พูดถึงความรู้สึกที่มันดีนะที่ได้นั่งอยู่ระหว่างความสบายใจและวุ่นวาย ความหมายมันลึกซึ้งมาก ๆ ความรู้สึกดีและกังวลไปพร้อม ๆ กัน เราว่าทุกคนเข้าใจความรู้สึกนี้ดีในประสบการณ์ที่ต่างกันออกไป

    สำหรับเราประโยคนี้ตีความหมายไปได้ในทั้งความรัก การงาน หรือการใช้ชีวิต เราเป็นคนหนึ่งที่ชอบพกหนังสือ 1-2 เล่มไว้ในกระเป๋าเสมอ แม้วันนั้นแทบไม่ได้แตะเลยด้วยซ้ำก็ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน แถมหนักกระเป๋าอีกต่างหาก น่าจะมีอีกหลายคนที่เป็นเหมือนเรา เวลาที่เราอยู่ข้างนอก เช่น บนรถเมล์ BTS หรือที่ไหนก็ตาม เรามักเอาออกมาอ่าน มันอ่านพอเข้าใจเนื้อเรื่องแหละ แต่ก็ไม่ได้ศัพท์ทุกคำหรอก เพราะสถานที่เหล่านี้ต่อให้ไม่มีคนพูดก็มีเสียงรบกวนอยู่ดี สิ่งที่น่าสนใจคือเสียงรอบข้างมันเบาลง มันเหมือนเราอยู่ในพื้นที่เล็ก ๆ ของตัวเอง แยกตัวออกมาจากความคิดที่ว่าจะไปสบตาคนตรงข้ามไหม หรือจะเผลอขำเพราะในหัวนึกถึงเรื่องตลกตอนที่ตัวเองเต้นเด้าอยู่ หรือตัดพลังงานที่เคลื่อนไหวตลอดเวลาของผู้คนรอบข้างออกไป เราดีใจทุกครั้งที่เวลาไปสัมมนาแล้วสามารถออกมาหาพื้นที่นั่งอ่านหนังสือได้ มันเป็นความรู้สึกที่โคตรจะสบายใจ นี่ก็ถือเป็นการนั่งอยู่ระหว่างความสบายใจและความวุ่นวายเหมือนกันนะ

    หรืออย่างเรามาฝึกงาน งานประจำด้วยนะ เรารู้สึกว่าเราสามารถทำได้ต่อให้มันจำเจและบางวันอาจเหนื่อยมากจากความจำเจของมัน แต่เราก็หาความสบายใจและความสุขได้จากสิ่งที่เราชอบ อีกอย่างเพราะเป็นงานเอกสารด้วยมั้ง (เราชอบงานเอกสาร อันนี้เราค้นพบเจอในตัวเองตอนทำงานในองค์กรกิจกรรมนักศึกษา) เราพกหนังสือมาอ่านตอนนั่งรถมาทำงานตอนเช้าและหูฟังแบตเต็มร้อยไว้ฟังเพลงตอนเย็นขณะนั่งรถกลับ และเขียนบล็อกบ้างในเวลาที่ว่างหรือมีไอเดียผุดขึ้นมา เราจำได้ว่าตอนทำแผนกิจกรรมนักศึกษา เราโคตรล้า เหมือนร่างกายยังไม่ชินกับการทำงานนาน ๆ เลยร้องไห้ตอนอาบน้ำ เริ่ด ๆ แต่เราก็นึกถึงตอนเช้าที่ตื่นไปกินข้าวไก่ทอดราดแกงกะหรี่แบบไทยที่โรงอาหารมหาลัยก่อนเข้าไปทำแผนต่อ มันเลยมีแรงไปทำงานทุกเช้าบวกกับคิดว่ายังไงมันต้องได้อะไรสักอย่างแหละว่ะ ไม่มากก็น้อย ซึ่งมันก็ได้กลับมาจริง ๆ มองย้อนกลับไปก็เออเราโลกสวยเหมือนกันนะ กรณีนี้มันก็ถือว่าเป็นการสร้างความสบายใจในความกังวลใจของตัวเองหรือชีวิตประจำวันเช่นกัน

    มันดีจริง ๆ ที่ได้นั่งอยู่ระหว่างความสบายใจและความกังวล ขอให้ทุกคนหาที่นั่งตรงนั้นเจอนะคะ ไม่ต้องรีบหา ทุกคนอาจจะนั่งวนไปให้ทั่วทุกที่ อาจจะเจอขี้หมาบ้างก็ไม่เป็นไรนะคะ เดี๋ยวมันก็คงเจอที่ที่เหมาะกับตัวเองเข้าสักวัน

The Ruby Duck :)